Cykl opowiada historię poszukiwania tożsamości w relacji matka-córka.
Matka odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu się osobowości córki. Jest dla niej silnym wzorem kobiecości. To matka staje się zazwyczaj jej pierwszym lustrem emocjonalnym i tożsamościowym. Ta relacja jest rodzajem fundamentu. Z punktu widzenia biologicznego – pomiędzy matką a jej dzieckiem występuje specyficzna współzależność genetyczna. Każde dziecko otrzymuje wyłącznie od matki tzw. matczyne DNA (mtDNA, mitochondrialne DNA – to materiał genetyczny w postaci kulistego DNA znajdującego się w macierzy mitochondrium, które jest źródłem energii dla wszystkich procesów zachodzących w komórce ludzkiej).
Oczywiste sprzężenie biologiczne nie gwarantuje dobrych zależności relacyjnych. Kiedy sama zostałam matką dwóch córek, odczułam potrzebę odnalezienia tożsamości w relacji z moją matką. Odnalazłam wspólne zainteresowania, które z biegiem lat się uwidoczniły. Obie mamy szklarnie, w których uprawiamy warzywa. Obie lubimy dbać o rośliny. Ziemia i jej uprawianie, dbanie o ogród jest przestrzenią, która kojarzy mi się silnie z macierzyństwem. Jak łożysko wydaje na świat życie, które jako kobiety otaczamy opieką. Ogrodnictwo jest poniekąd uzewnętrznioną potrzebą bycia matką, zapuszczeniem korzeni tętniących życiem. Zwracanie się matki i córki ku ziemi jest czymś bardzo namacalnym i może być metaforą ich relacji.
